(เจ้าหน้าที่โฮลเดน ฟอร์ด เคมเปอร์ 29026)
(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
ได้อีกฉบับแล้ว
"อยากให้คุณมาอยู่ที่นี่จัง"
"สวัสดีโฮลเดน เราไม่ได้เจอกันมานานแล้ว
และถึงแม้เสียงของคุณจะเลือนไปจาก ความทรงจำผม ผมยังจำสิ่งที่เราคุยกันได้
ผมมีความเข้าใจเพิ่มเกี่ยวกับพฤติกรรมผม
ที่ผมอยากแบ่งปันกับคุณ ทันทีที่คุณสะดวกมาหาผม
ด้วยความนับถืออย่างยิ่ง เอ็ด เคมเปอร์"
เอ็ด เคมเปอร์เขียนถึงคุณเหรอ
ถ้าโอพีอาร์ตัดสินใจเยี่ยมชมคุก...
ช่างหัวพวกเขา
- บิลล์ เทนช์ - บิลล์ เจ้าหน้าที่แซมเบอร์สพูด
- ว่าไงกอร์ดอน เรื่องไปถึงไหนแล้ว - คุณไม่ชอบแน่
ครับผม
ผมให้คนนำตัวเดวิเอร์เข้ามา แนะให้ใช้เครื่องจับเท็จ
ผมอยากรู้เขาจะมีท่าทียังไง เขาตกลงทำ
- คุณใช้เครื่องจับเท็จกับเขาเหรอ - ครับ
และเขาผ่านใช่ไหม
- ไม่มีผลสรุป - เวร
เราไม่ได้ผลลัพธ์อย่างนี้บ่อยนัก
เพราะเกิดขึ้นแค่หกเปอร์เซ็นต์ จากการทดสอบทั้งหมด
และโดยปกติลักษณะการตั้งคำถามก็มีส่วนด้วย
- ห้องแล็บพบเลือดลิซาบนก้อนหิน - ยังไม่มีผลสรุป
เดวิเอร์ล้างรถไปแล้ว
- เลยไม่มีหลักฐานทางกายภาพ - ใช่
คุณคิดว่าไม่มีผลสรุปนี่แย่ไหม
แบบนี้ คุณจับเขาเข้าคุกไม่ได้แน่ ถ้าแย่สุด เขาจะพ้นผิด
- ถือสายรอสักครู่นะ - ครับ
- เข้าใจนะ - ไม่มีหลักฐานมัดตัวเขา
ฟังดูเหมือนเขายินดีให้ใช้เครื่องจับเท็จ
ตอนนี้เขาจะจองหองมากกว่าเดิม
- ลองดูว่าเขาจะคุยกับเราไหม - ไม่มีทาง
- ถามเขาสิ - เรามั่นใจแค่ไหนว่าเขาผิด กี่เปอร์เซ็นต์
- ร้อยเปอร์เซ็นต์ - ผมประมาณ 70
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่คนตัดต้นไม้คนนี้ ถูกกล่าวหาว่ากระทำชำเราในเคาน์ตีอื่น
เขาต้องได้รับแจ้งสิทธิ์แล้วแน่
นี่เป็นรัฐที่มีโทษประหารชีวิต ไม่มีผลประโยชน์อะไรให้เขา
เขาเป็นคนหลงตัวเอง เขาอาจทำไปเพื่อพิสูจน์ว่าเขาทำได้
ให้แชมเบอร์สเชิญเขาเข้ามา
- นี่กอร์ดอน - ว่าไง
ผมเสนออะไรหน่อย
คุณพาเดวิเอร์เข้ามาได้ไหม
ได้สิครับ คืนนี้เหรอ
หกโมง หนึ่งทุ่ม ไม่เป็นทางการ คุยกันธรรมดา
บอกเขาว่าวางใจได้เขาไม่ได้ถูกจับ แต่มันสำคัญ เอฟบีไออยากคุยกับเขา
เราคุยกับเขาหลังเลิกงาน เพื่อให้ดูไม่เป็นทางการเหรอ
ทำให้ดูเป็นแบบนั้น เขาจะเหนื่อยและไม่ระวังตัว
จากนั้นเขาจะรู้ว่า เรากำลังทำงานล่วงเวลา เราเอาจริง
เมื่อเขาถึงสถานี ให้เขารอสักพักก่อนเราเข้าไป
- ครับ - อย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง
เพื่ออะไรครับ
คุณเคยรอผลตรวจเวลาไปพบหมอไหม
เราต้องสร้างความทรงจำภายในตัวเขา
เราต้องกระตุ้นการตอบสนองทางกาย
- ต้องมีรองเท้าข้างหนึ่ง - รองเท้าเหรอ
เราใช้เทคนิคนี้ทำให้คนโรคจิตคนหนึ่งเปิดใจ
เราต้องหาอะไรคล้ายๆ กันสำหรับเดวิเอร์
(ยินดีต้อนรับสู่แอตแลนตา)
- ผมขอข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับเดวิเอร์ - แบรสส์
- แค่นี้เหรอ - ครับ
ขออีกครับ เอาหลายแฟ้มมารวมกัน ให้มันดูหนา
ไปที่เครื่องถ่ายเอกสาร ใช้กระดาษเปล่าก็ได้ถ้าจำเป็น
ผมอยากให้มันดูหนาเหมือน สมุดหน้าเหลืองของแมนฮัตตัน
- ห้องเก็บหลักฐานอยู่ไหนครับ - ทางนี้ครับ
ไหนดูซิมีอะไร
เยี่ยมไปเลย คทาของเธออยู่ที่ไหน คทาสำหรับควงของเธอน่ะ
- เธอไม่ได้พกมัน - ครับ
เอาของพวกนี้ไปที่ห้องสัมภาษณ์
ครับผม
คุณมีอะไรจากจุดที่เจอศพไหม
แค่บนหิ้งนั้นครับ ชั้นล่างนะครับ
งั้นก็ตามนั้น
- มีร้านไฟฟ์แอนด์ไดม์แถวนี้ไหม - แถวจัตุรัสครับ
ไปซื้อคทามาครับ ถูกๆ ก็ได้ เอาป้ายราคาออก
- เอาไปคลุกฝุ่น - ครับ
ผมไม่อยากให้เขาเห็นหลักฐาน ผมอยากให้เขาเห็นเด็กน้อยน่ารัก
เร็วหน่อยครับ
ฟังนะ เมื่อเดวิเอร์มาถึงที่นี่
ผมจะถามคำถามที่อาจทำให้คุณรู้สึกอึดอัด
การผ่านเครื่องจับเท็จทำให้ความดันเขาลด เดี๋ยวคุณเฉยไว้นะครับ
ครับ
เอฟบีไอเขาทำกันอย่างนี้เหรอ
แค่เขาน่ะครับ
เดวิเอร์กำลังเดินข้ามถนน
เดวิเอร์
เชิญทางนี้ครับ
ผมจะให้คุณรอตรงห้องโถงทางนี้นะครับ
รอให้เจ้าหน้าที่มา คุณอยากสูบบุหรี่ไหม
ก็ดีครับ
ผมไม่รู้ว่าผมจะให้ข้อมูลอะไรได้อีก
แต่ผมจะช่วยเต็มที่
เขาแค่อยากคุยกับคุณ ทางนี้ครับ
เขาอยู่นั่น
จีน สวัสดีครับ ผมเจ้าหน้าที่พิเศษโฮลเดน ฟอร์ด
- สวัสดีครับ - เจ้าหน้าที่พิเศษบิลล์ เทนช์ครับ
- สวัสดีครับ - เจ้าหน้าที่แชมเบอร์ส พวกคุณเจอกันแล้ว
ขอบคุณที่มา คุณได้รับแจ้งสิทธิ์แล้วใช่ไหม
- อีกรอบแล้ว - เยี่ยม
เราจะทำให้มันจบไวที่สุดนะครับ
ผมแน่ใจว่าคุณมีเรื่องที่ดีกว่า ที่ต้องไปทำคืนนี้
ชีวิตในกองทัพไม่ใช่สำหรับผม ยอมรับเลย
เคร่งครัดมากเกิน ผมไม่ชอบให้ใครมาออกคำสั่งผมตลอดเวลา
ผมชอบสบายๆ มากกว่าน่ะครับ
ทำงานกลางแจ้ง สูดอากาศบริสุทธิ์
จอห์น เจ้านายผม ใจดีที่รับผมเข้าทำงาน
ถึงแม้ผมจะถูกปลดประจำการ
ดูเป็นงานที่เหมาะกับผมมาก
ออกไปสูดอากาศ ทำงานใช้มือ
กองทัพไม่ได้เหมาะกับทุกคน
คุณไม่รู้ก่อนเริ่มเป็นหรอก
คุณอาสาเข้าไปเองเหรอ
สงครามเวียดนามจบแล้ว ผมนึกว่าจะไม่มีอะไรมาก
ดูเหมือนคุณแต่งงานและหย่าสองครั้ง
จะว่าไงได้ล่ะ ผู้หญิงชอบผม
- หรือไม่ชอบ - ขึ้นอยู่กับว่ามองมุมไหน
ผมทำพลาดไป
แต่งงานครั้งแรกตอนอายุ 16
หลังหยุดเรียนมัธยมปลายใช่ไหม
- ครับ - ทำไมหยุดเรียนล่ะ
ผมไม่ชอบนั่งเฉยๆ
ผมก็ทนโรงเรียนไม่ได้เหมือนกัน
โห นี่คุณแต่งงานกับผู้หญิงคนแรก
- คุณแยกทางกันทำไม - เราทะเลาะกันตลอด
- ภรรยาคนที่สองล่ะ - ก็เหมือนกัน
แต่ตอนนี้คุณอยู่กับ ภรรยาคนแรกของคุณอีกครั้ง
ใช่ ผมรู้ๆ มัน...
เหมือนเดิม ยังทะเลาะกันไหม
- บางครั้ง - แต่เธอไม่ได้อายุ 16 ปีแล้ว
ไม่เลยครับ ไม่เลยๆ
เริ่มไม่สาวสะพรั่ง
พวกคุณมีข้อมูลเกี่ยวกับผมเยอะนะครับ
เอฟบีไอมีข้อมูลแน่นครับ
ผมเป็นอะไรเหรอ พวกแก๊งหรือไง
ระบบราชการน่ะครับ
ผมต้องรีบไปต่อ ฉะนั้นถ้าเรา...
แน่นอนครับ แน่นอน
งั้นเราเข้าเรื่องเลยนะ
คุณสำคัญกับเราจริงๆ จีน
คุณอยู่แถวบ้านลิซา ช่วงสัปดาห์ก่อนที่เธอหายตัวไป
คุณมองเห็นทั่วบริเวณนั้น
ครับ แต่ผม ผมไม่เห็นอะไรเลย
คือ ผมมองแต่ต้นไม้ คือต้องคอยระวัง
- โดยเฉพาะเวลาถือเลื่อยอยู่ - ผมเข้าใจครับแต่...
เราค่อนข้างจนตรอกตอนนี้
คุณเป็นพยานที่อยู่ใกล้จุดเกิดเหตุที่สุด
คือผมทดสอบกับเครื่องจับเท็จแล้ว ผมไม่ได้มีอะไรปิดบัง
ขอบคุณครับ
งั้น...
คุณเห็นลิซาไปและกลับช่วงสัปดาห์นั้น
ก็ไม่เชิงครับ
- ครั้งหรือสองครั้ง - แต่...
เธอใส่ชุดนั้น เป็นใครก็ต้องมอง
ใช่ครับ ผมคิดว่าผมเห็นเธอ ใส่ชุดนั้นสองสามครั้ง
หมวกขนนก คทาสีเงิน
ครับ
เธอขึ้นรถไปเรียนตอนเช้ากี่โมงครับ
ผมไปถึงนั่นตอนเจ็ดโมงเช้า
เธอออกมาประมาณครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น
แล้วรถมาส่งเธอตอนกี่โมงครับ
ไม่แน่ใจครับ
สามโมงครึ่งหรือสี่โมงเย็นมั้ง
คุณเคยเห็นเธอคุยกับใครหลังลงจากรถไหม
ไม่ครับ
มีใครบนถนนแถวนั้นที่ดูไม่ชอบมาพากลไหม
ไม่นะครับ เท่าที่นึกได้ แต่...
ผมไม่ได้ทำงานด้วยซ้ำช่วงสัปดาห์ที่เธอหายไป
ใช่
สักครู่นะครับ เทปเกือบหมดม้วนแล้ว
เธอใส่ชุดนั้นในวันนั้น
น่าสงสารจัง
(หยุด)
- จากข้อมูลที่เรามี เธอเป็นเด็กน่ารักมาก - ครับ เธอดูเป็นมิตรมาก
คุณสังเกตเห็นด้วยเหรอ
คือผมเห็นเธอเล่นกับหมาของเธอตรงสนาม
คือผมว่าคุณพูดได้ว่าเธอ
- ดูโตกว่าวัยใช่ไหม - ครับ
คุณเคยคุยกับเธอไหม
- ไม่ครับ - เธอเคยคุยกับคุณไหม
โบกมือให้ผมสองสามครั้ง
- เธอเป็นเชียร์ลีดเดอร์ใช่ไหม - คทากร
เด็กในทีมเต้นนี่ไม่ใช่ธรรมดานะครับ
น่าดึงดูดจริงๆ
คือ...
ใส่ชุดนั้นแล้วเธอดูน่าหม่ำ ใช่ไหมครับ
- แน่นอนครับ - ชุดมันโป๊มาก
ใช่ ผมว่างั้นนะ
อะไร
พวกคุณไม่คิดว่างั้นเหรอ
- คือ... - ดูแก่กว่า 12 ปีมาก
ผมนึกอย่างนั้นเหมือนกัน
ครับ ขอบคุณ งั้นผมก็ไม่ได้คิดไปคนเดียว
เด็กผู้หญิงสมัยนี้โตเร็วเหลือเกิน
ใช่ครับ
แน่นอน ลิซาเรียนมัธยมต้น
ใครก็ตามที่ลักพาตัวเธอไปอาจไม่รู้
คือผมพยายามนั่งนึกแล้วนึกอีก
ว่าเห็นใครไหมแต่...
เราเชื่อว่าเขานึกว่าเธออายุมากกว่า 12 ปี
เธออัธยาศัยดี บางทีอาจเดินไปทักเขา
เขาคิดว่าไม่เป็นไรเพราะเต็มใจทั้งสองฝ่าย
สิบสี่คืออายุที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้
เหรอครับ
ครับ
โห
งั้นรัฐจอร์เจีย ก็คิดก้าวหน้าในเรื่องนี้นะครับ
คือก่อนผู้หญิงมีขนตรงนั้น
เราก็คิดว่าเธอน่าจะตัดสินใจได้เอง ว่าใครจะได้ชิม
คือผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้แบบนี้มาก่อน
- แต่ใช่ครับ - แต่ก็จริงนะคุณ
- พูดอีกก็ถูกอีก - ผู้หญิงบางคนโกนตรงนั้นด้วย
- คุณเคยเห็นไหม - ไม่ครับ
พวกเขาดูเด็กเหลือเกิน
- คุณเคยเห็นไหม - ไม่ครับแค่เคยได้ยิน
- ผมพยายามบอกให้แฟนผมโกนบ้าง - คุณคิดว่าเธอจะทำไหม
เธอคิดอยู่
คุณพูดกับแฟนคุณว่าไง
ผมบอกเธอ "ที่รัก มันทำให้ผมมีอารมณ์"
- ตรงๆ อย่างนั้นเลยเหรอครับ - ผมไม่รู้เธอจะทำหรือเปล่า
ผู้หญิงสมัยนี้คิดทำอะไรไม่ปรึกษาเรา แต่ถ้าทำเธอจะดูเย้ายวนมาก
คุณว่าไหม
แน่นอน
คุณต้องจัดเต็มก่อนมันจะเปลี่ยนเป็นแม่
เธอคุยกับเขา
บางทีเขาอาจคิดว่า เธออายุมากพอที่จะสวมชุดนั้น
ควงคทา เดินขบวน เธออาจมีขนอยู่บ้าง แต่ไม่มากนัก
พักกันสักครู่นะ
คุณอยากพักไหม จีน
ไม่ครับ ผมสบายดี
แต่ผมต้องพักสักครู่
ผมกังวลอย่างมากกับคำถามของคุณ
ผมบอกแล้วว่าคุณต้องใจเย็นๆ
ถ้ามีการขึ้นศาลและเขาบอกเราพูดนำ ว่าเด็กผู้หญิงไปล่อเขา...
- แล้วจะมีคนรู้ได้ไงล่ะ - เขาปิดเทป
ครับ ผมเห็น
ผมไม่รู้เลยนะเนี่ย
คุณเห็นด้วยเหรอ
ทางทฤษฎี ทางปฏิบัติไม่ค่อยเห็นด้วย
ผมจะรับผิดชอบเองกับสิ่งที่เกิดขึ้นในนั้น
คนส่วนใหญ่เรียกว่าการเก็บเชอร์รี
แต่คำที่เราใช้กันคือปั้นจั่นหรือรถกระเช้า
คุณเคยขึ้นไปสูงสุดเท่าไร
ประมาณ 50 ฟุต
- ในต้นไม้เหรอ - ครับ
- แต่คุณใส่อานใช่ไหม - แน่นอนครับ ที่ความสูงขนาดนั้น
แต่บางครั้งคุณก็ต้องออกไปตัดกิ่งที่อยู่ไกล
- อย่ามองลงใช่ไหม - ผมหายกลัวความสูงไปนานแล้ว
คุณเห็นลิซาโบกมือให้คุณสองสามครั้ง
คุณต้องไม่อยู่สูงมากแน่ถึงเห็น
ไม่ครับ ผมไม่แน่ใจ
- เธอเคยคุยกับคุณไหม - ไม่ครับ
แต่ผมบอกคุณไปแล้ว
ครับ
ทำไมครับ
เรามีอีกคนที่บอกว่าเธอเห็นคุณสองคนคุยกัน
นี่ผมนึกว่าผมเป็นพยานปากเอกของคุณ
คนเดียวที่ดูถนนอยู่
ฟังนะ คุณเป็นผู้ชายหน้าตาดี
เธอมาทักคุณและท่าทางเป็นมิตรใช่ไหม
เธอเห็นคุณอยู่บนนั้นทุกวัน เหงื่อไหล อากาศก็ร้อน
เธออาจจะเอาโซดามาให้คุณบ้างไหม
เธออาจมาคุยกับผมนะ
คุณจำได้ไหม
- น่าจะได้นะ - คุณเริ่มนึกได้แล้ว
แค่ที่ว่าอาจเป็นไปได้ที่เธอเข้ามาคุยกับผม
เธอบอกว่าไง
- ผมไม่รู้ - ไม่รู้เหรอ
- ไม่ครับ - จำไม่ได้เลยเหรอ
คุณไม่ได้ฟังเหรอ
ผมจำไม่ได้
ถามคุณเกี่ยวกับงานคุณ วันของคุณ คุณอาศัยที่ไหน ประมาณนี้ไหม
อะไรประมาณนั้น
คุยเรื่องทั่วไป
แน่นอนครับ
พนันได้เลยว่าเธอคิดว่าคุณเป็นคนหล่อ
- ไม่รู้สิครับ - คุณว่าเธอน่ารักไหม
เราตัดสินกันไปแล้ว ว่าอย่างน้อยสุดเธอดูเหมือนอายุ 14
- ผมว่าผมนึกอย่างนั้นนะ - นึกว่าไงเหรอ
- ว่าเธอน่ารัก - เธอดูแก่เกินวัยด้วย
ไม่สนว่าคุณอายุมากกว่า
เธออาจชอบแบบนั้นก็ได้
ใช่ ผมนึกอยู่ว่าเธอปิ๊งผม
เมื่องานคุณเสร็จและคุณไม่อยู่แถวนั้นแล้ว คุณยังคิดถึงเธอไหม
- ไม่ครับ - คุณเคยกลับไปแถวบ้านเธอ
เพื่อดูว่าเธออยากคุยเพิ่มหรือไม่บ้างไหม
คือเธอเป็นฝ่ายเริ่มใช่ไหม
ก็ประมาณนั้นนะ
แล้วเสื้อคลุมตัวนี้ล่ะ
คุณเคยเห็นเธอใส่ไหม
นี่ครับ เอาไปดูใกล้ๆ
ตอนคุณไปรับเธอลงจากรถโรงเรียน เธอใส่เสื้อตัวนี้หรือเปล่า
พบเลือดจำนวนมากตรงที่เกิดเหตุ
เรายังไม่เปิดเผยรายละเอียดมากมาย แต่กะโหลกศีรษะเธอแตก
เลือดไหลไปทั่วบริเวณ
ในอาชญากรรมที่มีการบาดเจ็บอย่างแรง
เกือบเป็นไปไม่ได้ที่ผู้จู่โจม
จะหลีกเลี่ยงการมีเลือดเหยื่อบนตัวเขา
หนังศีรษะมีเส้นเลือดฝอยหลายพัน
เลือดกระฉูดไปทั่ว เหมือนละอองน้ำฝอยๆ
มันไปติดผมคุณ เข้าไปในจมูก
ผมจะทึ่งมากถ้าไม่มีเลือดเปื้อนคุณเลย
- เขาอาบน้ำไปแล้วหลังเกิดเหตุ - มีอะไรติดเล็บคุณ
- ก็แค่ขี้ดินนะ บิลล์ - น่าจะเอาตัวอย่างไปตรวจ
- เขาขัดเล็บไปแล้ว - น่าจะติดหูด้วยนะ
พนันเลยว่ามันอยู่ในหูคุณ คุณแคะหูครั้งสุดท้ายเมื่อไร
- อยากเอาตัวอย่างไปตรวจไหม บิลล์ - ทำได้ไหม
ครับ ผมจัดให้คุณได้
เงียบไปเลยนะ
ปกติเมื่อเรากล่าวหาใครเป็นฆาตกร
ถ้าเขาไม่ได้ทำ เขาจะเถียงไม่หยุด
เขาจะว่าตัวเองบริสุทธิ์
ใช่เลย "กล้าดียังไง ไปตายไป ผมรู้สิทธิ์ผม"
คนที่มีความผิดจะเงียบ เริ่มฟังอย่างตั้งใจ
อย่างที่คุณทำอยู่
หรือถ้าคนผิดกรีดร้อง เพื่อให้คิดว่าเขาบริสุทธิ์
- เราก็มักบอกได้ว่าจริงหรือไม่ - แน่นอน
ทำไมคุณมองหินนั่นอยู่ได้
คนไม่ผิดจะต้องเดาว่ามันสำคัญยังไง
มันคือสิ่งที่คุณใช้ฆ่าลิซาใช่ไหม
เมื่อคุมสถานการณ์ไม่ได้
คุณไม่ได้ตั้งใจใช่ไหม
เธอมาหาคุณเอง เธอดูเป็นมิตร จากนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
คำถามสำหรับเราไม่ใช่ "คุณทำมันหรือเปล่า" เรารู้ว่าคุณทำ
คำถามสำหรับเราคือ...
"ทำไม"
เราคิดว่าเรารู้ว่าทำไม และเราเข้าใจ
คุณเพียงแค่ต้องบอกว่าเราพูดถูก
- คุณสอนเราได้ไหม - เราน่าจะสอนนะ
บิลล์ ทำไมเราไม่สอน การวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากร
เพราะเราเองก็ยังลองผิดลองถูกอยู่ไง
- คุณชอบเบอร์เบิ้นนี้ไหม - ครับ
อีกสองแก้วครับ
ที่ผมไม่เข้าใจคือก้อนหินนั่น
เขาควบคุมปฏิกิริยาของเขาไม่ได้เลย
- ทุกคนมีหิน - คุณหมายความว่าไง
บางอย่างที่ทำให้เขาเหงื่อแตก
เช่นตอนผมอยู่ปีสี่ในมหาวิทยาลัย
ผมกลับบ้านไปฉลองคริสต์มาส ผมนั่งที่โต๊ะในครัวกับพ่อ
และแม่ผมกำลังเอาเอ้กน็อกออกมา
เธอยื่นแก้วให้ผมและถามว่า
"โฮลเดน ลูกเคยนอนกับผู้หญิงหรือยัง"
- ไม่จริง - จริงครับ
และผมบอกว่า "ครับแม่ ผมเคยแล้ว"
แล้วเธอก็ถามว่า "เธอชื่ออะไร"
ผมตอบว่า "แม่ ที่จริงผมมีไปสองสามคนแล้ว"
หมดแก้ว
ยังไม่หมด
แล้วเธอก็ถาม "โฮลเดน
ตอนนี้ใครจะได้ลูกเป็นสามีล่ะ"
บอกเลยถ้าเธอถามคำถามเดิมผมตอนนี้
ผมจะเป็นเหมือนตอนนั้น คงกลั้นอารมณ์ไม่อยู่
เธอคือหินของคุณ
ขอพูดให้ชัดเจนนะ
สิ่งเดียวที่เขาทำคือวางอาวุธไว้ตรงหน้าเขา
บิลล์ ไม่เอาน่า
เราเดาว่าฆาตกรอาจรู้สึกผิด
จากนั้นผมก็แค่...
สร้างสถานการณ์ที่ทำให้เขารู้สึกผิดเต็มที่
เขาไม่ได้รู้สึกผิด
มันเหมือนความกลัวว่า "เวรแล้ว ฉันต้องตายบนเก้าอี้ไฟฟ้า"
คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ไงกัน
จากการสัมภาษณ์ริชาร์ด สเปก และเจอร์รี บรูโดส และเอ็ด เคมเปอร์
คุณคุยกับพวกเขาเองเหรอ
ครับ เรากำลังอยากสัมภาษณ์ แมนสันและเบอร์โควิตซ์ด้วย
จริงเหรอครับ
- เหลือเชื่อ - พวกเขาเป็นไงครับ
ผมว่าผมไม่ได้พูดเกินจริงเท่าไรถ้าจะบอกว่า
พวกเขาบ้า
จบข่าว
คุณพูดอะไรกับเขา
ผมทำให้เขาพูดว่า เด็กผู้หญิงพวกนั้นยั่วยวนแค่ไหน
พวกเธอดูแก่เกินวัยมากแค่ไหน
แต่มันเป็นผลดี
ผมวางทุกอย่างที่เธอใส่วันนั้นตรงหน้าเขา
แสดงให้เห็นวันสุดท้าย ในชีวิตเด็กผู้หญิงอายุ 12 ปี
งั้นคุณก็จัดฉากเหมือนผู้กำกับหนัง
มั้งครับ
แต่เขาไม่รู้ว่าเขาเล่นบทในหนังของคุณ
นี่แหละที่ทำให้สถานการณ์ตึงเครียด
ไม่มีใครวางแผนการเปิดเผยหินก้อนนั้นได้
เขาสั่นไปหมดเลย
ถ้าอยู่ในห้องนั้น คุณจะได้กลิ่นตัวคลุ้งไปหมด
- ทฤษฎีพาฟลอฟ - ความรู้สึกผิด
แต่คุณมั่นใจว่าเขาผิดก่อนที่คุณจะเข้าไป
มันค่อนข้างชัดเจนน่ะ
ใช่ แต่คุณสันนิษฐานล่วงหน้า
สันนิษฐานล่วงหน้าอย่างถูกต้อง
การทดลองนี้ยุติธรรมเหรอ ถ้าคุณเริ่มจากบทสรุปแล้วย้อนกลับไป
ถ้าทฤษฎีของคุณถูกพิสูจน์ว่าถูกต้อง
โฮลเดน คุณทำให้เขาตอบสนองแบบใช้อารมณ์
ผมช่วยจับคนฆ่าเด็กเข้าคุก
เหมือนเพอร์รี เมสันเหรอ
- ครับ - แต่เพอร์รี เมสันไม่ได้ตื่นเต้นแบบคุณ
- ได้โปรดหยุดวิเคราะห์ผม - ฉันเปล่า
คุณวิจารณ์ทุกอย่างที่ผมทำ
ฉันกำลังพูดถึงงานของคุณ เราสื่อสารกันอย่างนี้ไม่ใช่เหรอ
คุณคุยเรื่องงานคุณ ฉันแสดงความเห็น
บางทีผมอาจจะไม่อยากฟัง ความเห็นของคุณตลอดก็ได้
- เมื่อฉันไม่เห็นด้วยกับคุณละซิ - คุณเป็นแฟนผมเฉยๆ ได้ไหม
คุณฟังอย่างเดียวได้ไหม
คุณหมายถึงหุบปากและชื่นชมคุณเหรอ
คุณน่าจะพยายามดู สักครั้งนะ
ผมว่าการทำเฟอร์นิเจอร์จากซากศพมนุษย์
เป็น "มีระเบียบ" นะ
เราดังแล้ว
คนพูดเรื่องนี้กันใหญ่ ที่สำนักงานในแอตแลนตา
"ดาร์เรลล์ จีน เดวิเอร์ สิ้นท่า ภายใต้การไต่สวน
แบบใหม่ของเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ"
- ใช่เราหรือเปล่า - คุณคิดว่าเป็นใครไปได้ล่ะ
มีชื่อใครบ้าง
อ่านตรงที่บอกว่า...
"หนุ่มตาใสจากหน่วยพฤติกรรมศาสตร์ ของเอฟบีไอที่เป็นเพื่อนกับ เอ็ด เคมเปอร์"
ใครคุยกับนักข่าว
อาจเป็นเพื่อนหน้าเด็กในวงเหล้าของคุณ
นั่นแค่คุยกันภายใน กับเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย
- ตอนที่คุณเมา - ฉลองอยู่
"เขาใช้หลักฐานจากจุดเกิดเหตุ
ทำลายกำแพงทางจิตของเดวิเอร์"
ฟังดูเหมือนการขู่เข็ญ
แย่กว่านั้นครับ ฟังดูเหมือนเรื่องเหลวไหลสุดๆ
เดวิเอร์อยู่ในห้องไต่สวน
เพราะเขาไปตัดกิ่งไม้ บนถนนที่บ้านเหยื่อตั้งอยู่
- งานสืบสวนแบบดั้งเดิม - นั่นทำให้เขาถูกเรียกไปสอบสวน
เราทำให้เขาสารภาพ
- หวังว่าคุณไม่ภูมิใจกับเรื่องนี้นะ - ไม่มีอะไรเลวร้ายนะ
- การเป็นข่าวอาจจะดีก็ได้ - ไม่ค่ะ
เราเห็นพ้องต้องกันได้ไหมว่า เรายังไม่พร้อมออกข่าว
ผมไม่ได้ให้สัมภาษณ์นะ
ถึงแม้เขาจะรายงานข่าวเราถูกต้อง
คนก็ไม่ควรอ่านเรื่องของเรา ระหว่างทานอาหารเช้านะ
ทำไมล่ะครับ
ก็เพราะ...
บิลล์
คุณหงุดหงิดเพราะ บทความนี้ไม่ได้กล่าวถึงคุณหรือเปล่า
สวัสดีค่ะซูซาน ดร.เวนดี คารร์พูดค่ะ ฉันอยากจองเที่ยวบินพรุ่งนี้ค่ะ
ผมไม่รู้จะทำอะไรนอกจากครอบปากเขาไว้
อย่ากลับไปบอสตันเลยนะ
แอตแลนตาค่ะ จากดัลเลส
- วันเดียวกัน ถ้าทำได้ค่ะ - คุณไปแอตแลนตาทำไม
- จะไปคุยกับอัยการเขตฟลอยด์เคาน์ตี - เรื่องอะไรครับ
บทความนั่นบอกว่าพวกเขาจะตัดสินโทษประหาร
- แล้วไงครับ - เราให้คนอื่นมองว่ามีส่วนเกี่ยวข้องไม่ได้
ขอโทษค่ะ ใช่ค่ะ ขอหมายเลขอีกรอบได้ไหมคะ
คุณพูดอะไร เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเรานะ
มันเกี่ยวกับฉัน
- เขาฆ่าเด็กผู้หญิงอายุ 12 ปีนะ - ฉันรู้ค่ะ
หน้าต่างหรือทางเดินก็ได้ค่ะ
- รัฐจอร์เจียเป็นรัฐที่มีโทษประหาร - ฉันว่าฉันต้องเช่ารถด้วยค่ะ
คุณจะพูดอะไรกับพวกเขาเหรอ
เราเพิ่งสัมภาษณ์ไปสี่คน จะไม่มีใครอยากคุยกับเราอีก
ถ้าพวกเขาคิดว่าเราส่งเขาไปนั่งเก้าอี้ไฟฟ้า
จะไม่มีใครในกลุ่มผู้บังคับใช้กฎหมาย คุยกับเราอีกถ้าเราใจอ่อน
เกี่ยวกับการประหารชีวิตพวกข่มขืนและฆาตกร
ฟังดูดีนะคะ เป็นเปิดประทุน หรือเปิดประทุนเป็นรูปตัวทีก็ได้ค่ะ
คุณไปในฐานะตัวแทนเอฟบีไอไม่ได้นะ
ฉันไม่ได้คิดจะทำแบบนั้น
งั้นพวกเขาจะไม่เข้าใจ ว่าคุณเกี่ยวกับคดีนี้ยังไง
ถ้าคุณไม่เห็นว่าเรื่องนี้สร้างความเสียหาย ให้เราอย่างไร ฉันก็ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
ต้องขอโทษด้วยนะคะ มีคนมากวนฉัน
ช่วยทวนหมายเลขนั้นหน่อยได้ไหมคะ
ไปกับเธอ
คุณทำให้เราเป็นแบบนี้
ปิดประตู
จดเรียบร้อยแล้ว ขอบคุณค่ะ
(โรม รัฐจอร์เจีย)
ตามผมนะครับ ผมรู้วิธีคุยกับ เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย
(ห้องพิจารณาคดี)
อัยการเมย์เวเทอร์ ขอบคุณที่ให้เราเข้าพบ แบบกะทันหันเช่นนี้ครับ
เรียกฉันว่าเอสเทอร์นะคะ ยินดีมากๆ ที่ได้พบคนที่จับจีน เดวิเอร์ได้
ด้วยความยินดีครับ
ศาสตราจารย์คารร์เป็นที่ปรึกษาของเอฟบีไอ
และเธอมีส่วนอย่างมากในการพัฒนาโปรแกรม
ช่วยสรุปเลยได้ไหมคะ ฉันมีงานต้องทำหลังทานแซนด์วิชนี้หมดค่ะ
ช่วงที่ผ่านมาเราได้สัมภาษณ์ ผู้กระทำผิดรุนแรง คนเลวยิ่งกว่าเลวค่ะ
ซึ่งเราต้องวางพื้นฐานให้พวกเขาไว้ใจ
เพื่อให้พวกเขาให้ข้อมูลเราโดยสมัครใจ
เราพยายามทำตัวเป็นกลาง เพราะสิ่งที่พวกเขาพูดมีคุณค่า
แต่ถ้าพวกเขาเห็นว่าเราใช้เทคนิค เพื่อกำจัดพวกเขา แล้ว...
เทคนิคของคุณถูกใช้อย่างไร
เจ้าหน้าที่ฟอร์ดรวบรวมลักษณะทางจิต ของนายเดวิเอร์โดยใช้งานวิจัยของเรา
ซึ่งถูกใช้ทำให้เขาสารภาพ
ฉะนั้นถ้าเขาถูกตัดสินว่าผิด และถูกประหารชีวิต...
นี่คุณ เราไม่ได้ฆ่าฆาตกรนะ
พวกเขาฆ่าตัวเอง
หมายความว่าไงคะ
พฤติกรรมของพวกเขาทำให้พวกเขา ไปนั่งบนเก้าอี้นั่น
ที่จริง ฉันคิดว่า...
เมื่อฉันคุยกับคณะลูกขุน ฉันมักถาม "คุณดูทีวีไหม"
ส่วนใหญ่ดู
ฉันพูดต่อว่า "ใครดูละครเกี่ยวกับตำรวจบ้าง"
เท่านั้นฉันก็จะรู้ว่า ฉันมีคณะลูกขุนที่ฉลาดหรือโง่
ฉันเลยพูด "อย่าไปสนทีวีเพราะ ไม่มีการแสดงประสบการณ์ของเหยื่อให้เราดู"
- ไม่ค่ะ - "คุณจะไม่มีทางได้ยินเสียงร้อง
ของผู้หญิงที่กำลังถูกข่มขืน ในเดอะร็อกฟอร์ดไฟล์
คุณจะไม่มีทางได้กลิ่นหนังที่ไหม้ เพราะมีคนเอาบุหรี่จิ้มผิวเธอ
- ในมือปราบฮาวาย" - ฉันไม่ได้แย้งเรื่องกลยุทธ์การดำเนินคดี
- ฉันแค่... - และฉันยังพูดไม่จบ
ประเด็นคือเมื่อคุณเปลี่ยน แนวคิดเชิงนามธรรมเกี่ยวกับฆาตกรรม
เป็นความจริงภายในจิตใจ
คุณทำตัวเป็นกลางไม่ได้อีกต่อไป
คุณต้องสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดของเหยื่อ และคนที่พวกเขารัก
คุณถึงรู้ว่าสิ่งที่ฆาตกรเลือกทำไปนั้น มีนัยสำคัญเพียงใด
มันคือทางเลือกที่ชี้ชะตาของพวกเขา
แต่ไม่มีเหตุผลต้องฆ่าคน
เมื่อเรามีหนทางขังพวกเขาไว้
คนเหล่านี้ใช้ชีวิตส่วนที่เหลือ ในสภาพน่าสยดสยอง
ซึ่งน่าจะแสดงสภาพแวดล้อม ที่พวกเขาถูกเลี้ยงมา
บางที ขอโทษครับ แต่บางทีแทนที่จะโต้แย้งข้อดีข้อเสียของ...
ใช่ พูดมาเลยว่าต้องการอะไร
คุณกำลังขอให้ ฉันตัดสินโทษต่ำกว่าการประหารชีวิต
คดีนี้จะได้ไม่ส่งผลไม่ดีต่อเอฟบีไอเหรอ
ไม่ใช่เอฟบีไอค่ะ งานของเรา ในหน่วยพฤติกรรมศาสตร์
ถ้ามีอะไรผิดพลาด ฉันเกรงว่าเราจะ ไม่สามารถบรรลุเป้าหมายสูงสุดของเรา
ซึ่งเราหวังว่าจะเป็นการป้องกันไม่ให้ เกิดอาชญากรรมประเภทนี้อีก
ฉันกำลังขอให้ท่านลองพิจารณาดู
การจำคุกตลอดชีวิตไม่มีการผ่อนผัน
ฉันเป็นเจ้าหน้าที่ได้รับการเลือกตั้งเข้ามา
ในจอร์เจีย ความตายคือ เจตนารมณ์ของประชาชน
และถ้าคุณไม่อยากให้คนรู้เกี่ยวกับงานคุณ
ก็ไม่ควรทำตัวเป็นข่าวนะ
คุณคาดหวังอะไร
การสนทนาที่มีเหตุผล
ฉันไม่รู้ว่าฉันคาดหวังอะไร
ฉันใช้เวลาหลายเดือน ในชีวิตไปกับสิ่งนี้และ...
หวังว่าเราจะทำงานวิจัยนี้เสร็จ
- ก่อนถูกใช้เพื่อทำแบบนี้ - แล้วมันจะต่างไปยังไง
ฉันจะได้ไม่ต้องเข้าประชุม เหมือนที่เราเพิ่งทำไป
คุณจะได้ทำงานนี้เสร็จแบบไม่แปดเปื้อนเหรอ
ไม่เอาน่า เวนดี คุณฉลาดกว่านั้นนะ
เห็นได้ชัดว่าไม่
ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจาก โทษประหารชีวิตในรัฐที่มีโทษประหารชีวิต
ซึ่งไม่ได้หมายความว่าสิ่งที่เราทำนั้นผิด
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
อากาศข้างนอกดีมากเลย
การเดินทางเป็นไงบ้างคะ
ร้อน เหนียว ทรมาน
รัฐจอร์เจีย
- คุณทานอะไรหรือยัง - ยังค่ะ
ดีเลย คุณอยากไปทานอะไรไหม
เริ่มดึกแล้ว เราไปกันเถอะ
ไม่ค่ะ ไม่ดีกว่า
ได้ครับ
ยังโกรธผมอยู่เหรอ
ใช่ไหม...
คุณเป็นอะไรกันแน่
ฉันต้องเป็นอะไรด้วยเหรอ
ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ฉันคิดถึงตอนที่เราเจอกันครั้งแรกบ่อยๆ
คุณน่ารักมาก
และอยากรู้อยากเห็น
ผมก็ยัง...
อยากรู้อยากเห็น
ไม่ค่ะ
คุณเปลี่ยนไป
ผมยังเป็นคนเดิม เหมือนตอนคุณเจอในชุดจัมป์สูตนั่น
ฉันว่าไม่จริงค่ะ
แต่ฉันก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน
คุณต้องการอะไรกันแน่
แค่คิดและพูดน่ะค่ะ
คิดเรื่องอะไร
- ไม่รู้ค่ะ - คุณไม่รู้เหรอ
ฉันไม่รู้
นี่เด็บบี อย่าทำแบบนี้สิ
คุณอ่านใจคนเก่งจะตาย
คุณบอกฉันมาสิ
ได้
คือ...
เมื่อผมเดินเข้ามา คุณไม่ลุกมาทักทาย
และคุณไม่ชวนผมเข้าข้างใน แต่ก็ไม่อยากไปทานมื้อค่ำกับผม
คุณนั่งกอดอกตลอด
ซึ่งผมรู้ว่าเป็นสัญญาณที่ไม่ดี
คุณอารมณ์บูด ตลอดสิบครั้งหลังสุดตอนที่เราอยู่ด้วยกัน
และคุณมักชวนทะเลาะ
และคุณประเมินผมในแบบด้านลบมาก
และถึงแม้คุณจะสับสนเกี่ยวกับปริญญาของคุณ
คุณก็นั่งทำการบ้านดึกทุกคืน
ปล่อยให้ผมไปนอนคนเดียว
เมื่อผมมาถึง คุณบอกให้ผมจิบไวน์คุณ
ซึ่งตีความเป็นการต้อนรับได้
แต่คุณรู้ว่าผมมาจากสนามบิน
คุณไม่ได้เอาแก้วอีกใบมาให้
และไวน์หมดไปครึ่งขวดแล้ว
ซึ่งหมายความว่าคุณกำลังพยายามเมา เพื่อให้คุณสามารถ
บอกเลิกผมได้
นั่นคือสิ่งที่ฉันทำอยู่เหรอ
อย่าให้มันคาราคาซังอีกต่อไปเลย ผมจะมาเอาของผมสัปดาห์หน้า
ผมจะบอกคุณก่อนมาเผื่อคุณไม่อยากเจอผม
(หมอบรูกซ์ตัน เรื่องฉุกเฉิน โปรดโทรกลับด่วน)
ครับ เราพยายามอยู่ครับ ช้าหน่อยครับ
- ใช่ครับ - คุณรับสายนี้หรือเปล่า
คุกแคลิฟอร์เนียเมดิคอล แวคาวิลล์ มีอะไรให้ช่วยครับ
ผมได้รับข้อความให้โทรหาหมอบรูกซ์ตัน
- สักครู่ครับ - คุณเห็นไหมว่าใครวางข้อความนี้ไว้ตรงนี้
ผมก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน
ไอซียู
ผมต้องการคุยกับหมอบรูกซ์ตัน
ผมเชื่อว่าหมอบรูกซ์ตันอยู่ในห้องผ่าตัด
คือผมได้รับข้อความให้โทรกลับหาเขา
สักครู่ครับ
หมอบรูกซ์ตันไม่สะดวกรับสายตอนนี้
ผมทำงานกับเอฟบีไอ ผมชื่อโฮลเดน ฟอร์ด
อ๋อ ใช่ครับ เขากำลังรอสายจากคุณอยู่
ช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมครับว่านี่เรื่องอะไร
คุณถูกระบุเป็นตัวแทนทางการแพทย์ ของคนไข้เราคนหนึ่ง
โทษนะครับ ต้องมีการเข้าใจผิดกันแน่ๆ
ไม่นะครับ เอ็ดมันด์ เคมเปอร์ ระบุชื่อคุณเป็นตัวแทนเขา
ตอนนี้อาการเขาพ้นขีดอันตรายแล้ว
อันตรายเหรอ
คุณเคมเปอร์พยายามฆ่าตัวตายเมื่อคืน
- คุณแน่ใจเหรอ - ครับ
เป็นไปไม่ได้ ผมไม่สามารถคิดว่า...
คุณเคมเปอร์ออกจากห้องผ่าตัดตอน 4:30 น.
เขาสบายดี กำลังฟื้นตัวอยู่
- คุณครับ - คุณต้องการอะไรจากผมอีกไหมครับ
- หมอจะโทรไปหากเราต้องการอะไร - ครับ
ดูเหมือนสำนักงานความรับผิดชอบด้านวิชาชีพ
พบหลักฐานต่อเนื่องสำหรับการสอบสวนหน่วยเรา
"หลักฐานต่อเนื่อง" เหรอครับ
พวกเขาได้เทปนั่นไป
- เป็นไปได้ไง - ผมก็ไม่รู้
แต่คุณทั้งสามคนถูกเรียกตัว ไปพบพวกเขาทันทีที่เป็นไปได้
และเนื่องจากใครบางคน ได้ทำตัวมีศีลธรรมเพื่อเรา
ผมขอแนะนำให้เราทำทุกอย่างโปร่งใส ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
คุณให้เทปเขาไปเหรอ
ไปตายซะไป บิลล์
โปรดระบุชื่อคุณ
เจ้าหน้าที่พิเศษโฮลเดน ฟอร์ด
คุณทำหน้าที่อะไรที่สำนักงานสอบสวนกลาง
ผมทำงานในหน่วยพฤติกรรมศาสตร์
คุณและเจ้าหน้าที่พิเศษวิลเลียม เทนช์
เพิ่งสัมภาษณ์นักโทษชื่อริชาร์ด สเปก ไม่นานมานี้ใช่ไหม
- ครับ - คุณบันทึกการสัมภาษณ์ไว้หรือไม่
- ครับ - คุณคนไหนบันทึกการสัมภาษณ์
ผมครับ
คุณและเจ้าหน้าที่เทนช์สัมภาษณ์ นักโทษมากมายช่วงสามสี่เดือนที่ผ่านมา
- คุณบันทึกการสัมภาษณ์พวกนั้นด้วยหรือไม่ - ครับ
- ใครทำการบันทึก - ผมครับ
เพื่อเป้าหมายอะไรครับ
การบันทึกต่างๆ และจัดทำเอกสาร
- คุณว่าน่าเบื่อไหม เจ้าหน้าที่ฟอร์ด - อะไรนะครับ
คุณคิดว่ากระบวนการนี้น่าเบื่อไหม
ผมว่ามันไม่จำเป็น
คุณทำอะไรกับเทปนั้น เมื่อคุณกลับมาที่ควอนติโก
ผมให้เทปกับเจ้าหน้าที่สมิทไปเพื่อถอดเทป
- แล้วเขาถอดเทปใช่ไหม - ครับ
- แล้วคุณได้ตรวจสอบไหม - ครับ
แล้วคุณก็ตัดสินใจว่าควรแก้ไขสำเนาเทปเหรอ
ครับ
ทำไมคุณตัดสินใจเช่นนั้น
ผมรู้สึกว่ามีบางส่วน ที่บางคนอาจมองว่าไม่เหมาะ คนอื่นๆ น่ะ
บางคนนี่ คุณหมายถึงใคร
คนอื่นที่เอฟบีไอ
และคนที่แอลอีเอเอที่ให้เงินสนับสนุนเรา
ส่วนไหนครับ
ส่วนที่ผมถามสเปกว่าทำไมเขาพราก
"จิ๋มสดทั้งแปดไปจากโลกนี้"
อยู่ดีๆ คุณก็คิดว่าอาจไม่เหมาะเหรอ
ใช่ครับ
- มีใครมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของคุณไหม - ไม่ครับ
คู่หูคุณ เจ้าหน้าที่เทนช์ เขามีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของคุณไหม
ผมตัดสินใจด้วยตัวเอง
เกิดอะไรขึ้นเมื่อคุณตัดสินใจว่า ส่วนนี้ไม่เหมาะสม
ที่จะปรากฏในสำเนาถอดเทป
ผมขอให้เจ้าหน้าที่สมิทตัดมันออก
- คุณเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่สมิทเหรอ - ไม่ครับ
ถึงตอนนี้ใครรู้เรื่องการแก้ไขนี้บ้าง
ผม เจ้าหน้าที่สมิท และเจ้าหน้าที่เทนช์
เมื่อคุณทั้งสามคนมาพบเรา เพื่อคุยเรื่องคำร้องเรียนของสเปก
ใครเป็นคนตัดสินใจ นำสำเนาถอดเทปที่แก้ไขแล้วมาให้เรา
ผมเป็นคนตัดสินใจครับ
- ข้อตกลงที่ไม่ได้พูดออกมาเหรอ - ครับ
คุณได้ขอให้เจ้าหน้าที่สมิทโกหกเรื่อง การลบเทปหรือเปล่า
- ไม่ได้ใช้คำพูดมากครับ - หมายความว่าไงครับ
ผมมองเขา
ผมขอให้เขาโกหกด้วยสายตาของผม
มีคนอื่นในหน่วยพฤติกรรมศาสตร์ รู้เรื่องการแก้ไขนี้หรือไม่ครับ
- เรื่องนี้ตลกเหรอ เจ้าหน้าที่ฟอร์ด - อาจจะครับ ถ้าไม่ปัญญาอ่อนแบบนี้
อะไรนะครับ
คิดว่าผมไม่รู้หรือว่าคุณกำลังทำอะไร ทำเหมือนครูใหญ่เรียกเด็กมาคุย
ผมก็ทำแบบนี้กับผู้กระทำผิดรุนแรง แต่ผมทำได้ดีกว่ามาก
เจ้าหน้าที่ฟอร์ด คุณถูกกล่าวหาว่า โกหกต่อเอฟบีไอ
คุณรู้ไหมว่าข้อกล่าวหานี่ร้ายแรงแค่ไหน
คุณใช้ตราคุณเพื่อเข้าไปใน คุกแคลิฟอร์เนียเมดิคอล
โดยไม่ได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการ
เพื่อสัมภาษณ์ผู้รับการทดลองคนแรกของเรา เอ็ดมันด์ เคมเปอร์
ซึ่งให้ข้อมูลดีจนเราสามารถเริ่มโปรแกรมนี้
เราไม่ได้กังวลเกี่ยวกับสิ่ง ที่คุณคิดว่าเป็นความสำเร็จของคุณ
เรากังวลเกี่ยวกับวิธีที่คุณใช้
ภาษาที่คุณใช้กับริชาร์ด สเปก ในการสัมภาษณ์ที่ไม่ได้แก้ไข
ทำให้สำนักงานถูกมองไม่ดีเลย
แล้วที่เรียกเขาว่าคนเลวล่ะ
- คุณเข้าใจที่ผมพูดนะ - เจ้าหน้าที่ฟอร์ด ฟังที่เรากำลังบอกคุณนะ
การอวดตราตัวเองมันก็เรื่องหนึ่ง
การกำจัดหลักฐานเป็นความผิดร้ายแรง
คุณกำลังเริ่มมีพฤติกรรม ที่จะทำให้ถูกไล่ออกจากที่นี่
ผมเพิ่งกลับมาจากรัฐจอร์เจีย
ที่ "พฤติกรรม" ของผมทำให้ชายที่ข่มขืนและ
ฆ่าเด็กผู้หญิงอายุ 12 ขวบ ถูกจับและสารภาพผิด
ผมแน่ใจว่าคู่หูของผมบอกคุณไปแล้ว
คู่หูคุณแสดงความสงสัยในพฤติกรรมของคุณ
คุณกำลังทำให้เราบาดหมางกัน
เขายืนยันความกังวลของเราเกี่ยวกับพฤติกรรม ของคุณในฐานะเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลาง
เรามีเทปนั้นถ้าคุณอยากฟัง
พอกันที
ถ้าคุณออกไปจากห้องนี้ผมจะช่วยคุณไม่ได้นะ
ผมต้องเขียนรายงานเกี่ยวกับการสัมภาษณ์นี้ มันจะอยู่ในประวัติของคุณไปตลอด
คุณกำลังทำพลาดครั้งใหญ่นะ
ความผิดพลาดเดียวที่ผมทำคือการสงสัยตัวเอง
บอกอะไรพวกเขา บิลล์
ผมบอกความจริงพวกเขา
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เรากำลังจะนำเครื่องลงจอดเร็วๆ นี้...
(แซคราแมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย)
เซ็นตรงนี้ครับ
ขอบคุณครับ
รับสายสี่ หมายเลขสิบแปด รับสายสี่
เอ็ดมันด์ เคมเปอร์
ขอบคุณครับ
คุณมาแล้ว
คุณทำให้เป็นการยากที่จะปฏิเสธ
ผมลองใช้วิธีที่น่าตื่นเต้นน้อยกว่านี้แล้ว
- คุณได้การ์ดของผมไหม - ครับ
บางทีอาจไม่น่าประหลาดใจ คุณมักตอบโต้การอวดฝีมือ
ทำไมคุณถึงอยากเจอผม เอ็ด
ผมอ่านบทความเกี่ยวกับคุณ
พูดว่าเกี่ยวกับเราดีกว่า
แอตแลนตาคอนสติทิวชันเหรอ
เอพีเลือกเรื่องนี้ไปลงเผยแพร่
คุณบอกว่าเราเป็นเพื่อนกัน
- ใช่ครับ - เราเป็นเพื่อนกันหรือเปล่า โฮลเดน
ในบริบทการทำงานร่วมกัน แน่นอนครับ
การทำงานร่วมกัน
พูดได้ดี ผมก็จัดหมวดหมู่ มันแบบนั้นเหมือนกัน
แต่งานของเรายังไม่เสร็จ
- ครับ - อย่างที่ผมระบุในจดหมายของผม
คุณมีความเข้าใจ
เพิ่มเติมเหรอ
ใช่
แต่ผมจะไม่บอกคุณง่ายๆ หรอก
โดยเฉพาะเมื่อคุณกำลังพูดถึงผม ในขณะที่ผมไม่ได้อยู่ด้วย
โดยใช้สิ่งที่ผมบอกคุณเพื่อให้ตัวคุณดูดี
เรื่องนั้นไม่ได้...
ผมดื่มมาเล็กน้อย
"การวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากร" ที่คุณพูดถึงนี่คืออะไร
คือ...
วิธีตัดสินจิตวิทยาของฆาตกร
ตามสถานที่เกิดเหตุและคุณลักษณะส่วนบุคคล
ผมชอบมากเลย
จิตวิทยาของผมคืออะไร
ผมบอกไม่ได้จริงๆ
คุณทำไม่ได้หรือจะไม่ทำ
- มันเป็นการคุยเรื่องงาน เอ็ด - เรื่องโปรดของผมเลย
เราอยู่ในระยะเริ่มต้นในการวิจัย
ก็ไม่ได้เริ่มต้น ขนาดที่คุณไปพูดออกสื่อไม่ได้นี่
และคุณก็ดูเหมือนยอมรับว่า ผมทำให้คุณเริ่มต้นโครงการนี้
ฉะนั้นผมคิดว่าคุณต้องอธิบาย ให้ผมเข้าใจนะ โฮลเดน
คุณคือสิ่งที่เราเรียกว่าฆาตกร "มีระเบียบ"
ด้วยการวางแผนถี่ถ้วน ในการก่ออาชญากรรมของคุณ
คุณฝึกพาผู้หญิงขึ้นรถหลายครั้ง
ก่อนเลือกเหยื่อรายแรกของคุณ
คุณใช้ยานพาหนะของคุณเอง
ทั้งในการลักพาตัวและการกำจัดศพ
คุณติดตามข่าวอาชญากรรมของคุณในสื่อ
ซึ่งแสดงหลักฐานความเพ้อฝันต่อเนื่อง
นั่นคือส่วนสำคัญ
คุณคิดว่าคุณสรุปผมได้ ด้วยคำคุณศัพท์เดียวเหรอ
ไม่ได้แน่นอน นี่มันแค่วิธีแยกลักษณะนิสัย
- คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญแล้วตอนนี้ - ไม่ครับ
- ฟังดูอย่างนั้นนะ - ผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ
แต่คุณอยากเป็นใช่ไหม
ครับ
เลือดคนร้อนมาก
ช่วงเช้าที่อากาศเย็นและชื้น คุณเห็นมันระเหยเป็นไอได้
คุณทำอะไรอยู่ เอ็ด
มีคนทิ้งปากกาลูกลื่น ไว้บนแฟ้มสำหรับศาลของผม
ผมใช้ปลอกโลหะ
นี่คือสิ่งที่คุณอยากเห็นใช่ไหม
ทำไมผมถึงอยากเห็นมันล่ะ
ดูใกล้ๆ สิ
ไม่เป็นไรครับ จริงๆ
บอกอะไรให้นะ ตอนแรกผู้หญิงไม่แยแสผม
พวกเขาไม่อยากแบ่งปัน
ทั้งชีวิตผม ไม่มีใคร อยากมีปฏิสัมพันธ์กับผมเลย
แม้กระทั่งแมวของเราตอนผมเป็นเด็ก
วิธีเดียวที่ผมจะได้ผู้หญิงพวกนั้นมาครอง คือการฆ่าพวกเขา และมันก็ได้ผล
พวกเขากลายเป็นภรรยาผีของผม พวกเขายังอยู่กับผม
เรื่องแปลกในห้องไอซียู คือไม่มีระบบเตือนผู้คุม
ไม่มองการณ์ไกลเอาเสียเลย ดูตัวอย่างคนที่เข้ามานอนในห้องนี้สิ
ผมฆ่าคุณตอนนี้ได้อย่างง่ายดาย
ทำอะไรน่าสนใจก่อนใครโผล่เข้ามา
แล้วคุณก็จะกลายเป็นผีมาอยู่กับผม
ผมเชิญคุณมาหาผมหลายครั้ง
แต่แม้กระทั่งด้วยเหตุการณ์ครั้งนี้ ผมไม่เคยคิดว่าคุณจะมาจริงๆ
คุณมาที่นี่ทำไม โฮลเดน
ผมไม่รู้
คราวนี้
คุณพูดความจริง
- เป็นอะไรหรือเปล่าคะ - ผมหายใจไม่ออก
- คุณทานยาอะไรไปหรือเปล่า - ผมไม่รู้
- คุณแพ้อะไรไหม - ผมไม่รู้
ผมกำลังจะตาย
คุณไม่ตายหรอกค่ะ คุณอยู่ในโรงพยาบาลนะ
ผมกำลังพยายามเตือนคุณ ทัศนคติของคุณกำลังทำให้คุณเดือดร้อน
คุณกำลังเริ่มมีพฤติกรรม ที่จะทำให้ถูกไล่ออกจากที่นี่
ไม่ใช่อัญมณีทรงคุณค่าที่คุณคิดว่าคุณเป็นคนหามา
เราเป็นเพื่อนกันหรือเปล่า โฮลเดน
ตามแพทย์มาเร็ว
คุณเป็นใคร ตำรวจควบคุมความคิดเหรอ
การทรมาน การทำให้พิการ นั่นคือโลกของคุณ และมันทำให้คุณจิตตก
(พาร์กซิตี รัฐแคนซัส)
คำบรรยายโดยเยาวนุช เทียรฆสินสกุล